خوشبختی

علیرضا — Sat, 19 May 2012 18:57:45 +0000

اوج خوشبختی من پیدا کردن ( تو ) از میان این همه ضمیر بود . . .

پی نوشت : ممنون بابت حضورت… هفته خوبی آغاز شد…

گذشت!

علیرضا — Tue, 15 May 2012 06:17:48 +0000

گذشت !
خیلی چیزها گذشت…
از من ، از ما و خیلی ها…

پی نوشت : این روزهای من به کار ، درس و تفریح می گذرد ! تلاش شاید تنها چیزی باشه که خیلی وقته گمش کردم ! تلاش برای پیشرفت ، تلاش برای…
پی نوشت : ان الله مع الصابرین

۲۳ سالگی

علیرضا — Wed, 02 May 2012 04:07:38 +0000

خدایا !
تو را سپاس
که در این روزها…
تنِ درختان را
پر از شکوفه هایِ زرد و سفیدو قرمز می کنی.
خداوندا !
در این روزهایِ بهاری
روحِ ما را هم شکوفه باران کن.

پی نوشت : یکسال دیگر پیر شدیم ، ۲۳ سالگی مان مبارک…

۹۱ !

علیرضا — Mon, 16 Apr 2012 18:43:21 +0000

سال ۹۱ با سفر سهیل به مشهد ، شیفت های محل کار ، سفر به همراه عمه ، شوهر عمه ، محمد جواد و برادر سهیل به شاهرود شروع شد!
در تعطیلات دوم عید هم با خانواده محترم پدری سفری به اصفهان و تهران و در مسیر برگشت مجدد توقفی در شاهرود داشتیم که کم و بیش حال و هوائی عوض کردیم !
هفته قبل هم سفری دو سه روزه به زاهدان و بیرجند داشتم که به برادر رسول هم سر زدیم که واقعا سنگ تمام گذاشت…
درگیری های کاری کماکان ادامه دارد و بیشتر هم خواهد شد ! درگیری های حاشیه ای که کماکان پا برجاست و خدا میداند چه سال مزخرفی را در پیش داشته باشم…
تقریبا یکسال میشود که کاملا از خانواده جدا شده ام که پیامد ها مثبت و منفی خود را داشته است ! اما جای شکرش باقیست…
عطاء بعضی آدم های مفت خور را به لقایشان بخشیدیم ! آدم های که با کمبود شخصیتی و خانوادگی سعی در تیغ زدن افراد مختلف دارند و داشتند…
که البته به وقتش ادب خواهند شد !
این روز ها شدیدا مشغول خانه تکانی سال ۹۱ و البته با کمی تاخیر هستم ! رنگ آمیزی ، خرید وسایل جدید و تجهیز خانه برای یک زندگی شاید یکی دو ساله و البته باقیمانده به عمر مفیدمان در این شهر و …
کلی پروژه عقب مانده دارم که از شدت شرمندگی در برابر مشتری ها و دوستان موبایل را خاموش کرده ام تا شاید فرصتی بشه تا با انجام پروژه ها از خجالت این عزیزان در بیائیم…
باشد تا رستگار شویم…

هی روزنگار…!

علیرضا — Sun, 15 Jan 2012 14:34:19 +0000

عجب روزی بود امروز ! راستی سلام عرض شد…
امروز فوق العاده مزخرف بود ، فوق العاده… باز خدا رو شکر دوستانی بودند که تماس بگیرند و برنامه کافی شاپ “روزی روزگاری” و “شاندیز” و … را بریزن ! والا ما دغ می کردیم و دغ ما را… :دی
مدتی ست کارها زیاد شده ، کار آی تی و مشاوره به کانون ناشنوایان ، بیت حضرت آیت الله شیرازی و موسسه … که حسابی گرفتارمون کرده ست… از طرفی کارهای پرند پیامک که روز به روز بیشتر می شود بماند ، کم کم داستان ساز هم شده است !
دیتانیک هم که خدا پدر و مادرش را برایش نگه دارد همچنان به ملت خدوم و زحمت کش سرویس می دهد و وارد پنجمین سال فعالیت خود شد و کماکان سرویس های هاست و دامین را با بدترین کیفیت پشتیبانی می کند !
قائم نیوز و قائم پرس تقریبا تعطیل شدند و به دلیل دزدیده شدن دامین جوونی ، ناچار به تغییر دامنه شدیم ! این مدت ، دور بودن از فضا و گرفتاری ها ضربه های زیادی به سوابقم در اینترنت زد و بعد از اون سرمایه گذاری که در این زمینه کرده بودم…
ان شا الله از امروز سعی می کنم اینجا به روز تر باشه ! دلم واسه ثبت درست حسابی خاطرات تنگ شده…

دوپینگ…!

علیرضا — Fri, 25 Nov 2011 19:09:15 +0000

یک ماه بی خوابی !
خستگی و رانندگی در هوای مه آلود و سرد…
همه اش دوست داشتنی هستند…
دوستان ، دوست داشتنی تر…
محمد این موجود دخانی ، سیگار پشت سیگار…
کنار دستی پایه و مسئول پذیرائی از اینجانب !
قلیون بچه ها داخل ماشین که ایده اش از ذهنم تراوش شد !
فوتبال با توپ دولایه پلاستیکی در جاده !
آموزش برف بازی به دوستان…
آموزش صدقه انداختن در صندوق کمیته امداد کشورهای همسایه…
فاتحه خونی سر قبر دوستان خوش مشرب !

پی نوشت : بعد از کلی خستگی به بهانه ی کار سفری داشتیم به شهر شاعر پرور و می و جام و مستی و ساقی شهر کبیر خماران بزرگوار و شهید پرور “نیشابور”
پی نوشت : این عکس رو دوست بزرگوار موقع استراحت چند دقیقه ای گرفت…

ماه نوشت

علیرضا — Wed, 05 Oct 2011 21:29:17 +0000

در سال ۹۰ که درگیری های کاری و زندگی بیشتر بود ، روزنگار تقریبا تبدیل به ماه نگار شد ! ماهی یک نوشته اون هم فقط در حد یک اطلاع رسانی و اعلام موجودیت :دی
سال ۹۰ با سختی های زیادی همراه بود که قطعا تجربه های زیادی هم به همراه داشت… جدا شدن کامل از خانواده و تلاش برای رسیدن به استقلال کامل و پس از اون اهداف زندگی…
از زندگی در کیش و برگشت به مشهد ، خوابیدن در شرکت و روی سرامیک به مدت چند ماه… ! استخون هام دیگه به خوابیدن بروی سنگ و کلوخ هم عادت کردند… :دی
از آشپزی و “کد آقا ” شدن تا کسب گواهینامه خانه داری توسط یکی از دوستان…
دنبال کار گشتن در تهران و اصفهان و بررسی شرایط زندگی در این دو شهر و باز برگشت به وطن دوم مشهد !
وقتی سختی های خرداد تا مهر که تقریبا ۵ ماه میشه رو یادم میاد و تنهائی و مستقل بودن ، به خاطر یکسری مشکلات که فقط درون خودم می ریختم گریه ام میگیره ! اما وقتی به هدفم فکر می کنم خوشحال و امیدوار میشم…
لذت بخشه انسان برای هدفش تلاش کنه ! سختی بکشه و خوشحال تر میشه وقتی این تلاش ها و سختی ها دیده بشه …
و الان تقریبا دو هفته ست در مشهد مستقر شدم ، در فاصله چند دقیقه ای حرم یک آپارتمان یک خوابه رهن و اجاره کردم ، وسایل زندگی جدید خریدم ، کاری جدید در فضائی جدید را شروع کرده ام که نسبتا اوضاع آرام است…
و اما آرامش…

پی نوشت : در زمان نوشتن این پست از سرماخوردگی شدیدی رنج می برم که دوستانی به عیادتمان آمدند اما دریغ از یک رانی هلو یا آناناس !
پی نوشت : همزمان در حال آشپزی و طبخ “عدس پلو” می باشیم !
پی نوشت : کلاس های سیسکو “CCNP” را هم استارت زدم !
پی نوشت : بین خودمان ! با این همه سوابق خراب شدیم مسئول IT دفاتر یکی از مراجع اون هم تام الاختیار ! :دی
باشد تا رستگار شویم…

تجربه های جدید

علیرضا — Wed, 10 Aug 2011 04:16:40 +0000

زندگی برای من همیشه غیر منتظره بوده و چندین ساله که با سختی همراه است…
برنامه ای شد تا ظرف ۴۵ دقیقه تصمیم سفر و اقامت یک ماهه به کیش گرفته شود و با اولین پرواز به این جزیره برم…
تقریبا یک ماه اقامت و کار در این جزیره باعث شد تا آرامش واقعی دور از تمام مشغله ها و از طرفی کسب تجربه های جدید رو به همراه داشته باشه…
خاطرات زیادی از طول اقامت در اونجا دارم ، از تعطیلی ظهر و شنا گرفته تا شب های اسکله و قدم زدن با دوستان …
جالب ترین خاطره هم مربوط به این بود که یکی از تلویزیون های منزل را دزد بزرگوار سرقت کرد و اینجانب همان روز متوجه نبود این جعبه جادوئی شدم ، اما دوستان سه روز بعد سر صبح بیدارم کردند که دیشب منزل به سرقت رفته و …
که با خنده های اینجانب همراه شدند که برادران و دوستان عزیزم ، سروران ارجمند این تلویزیون سه روزه اینجا نیست ، فکر می کردم شمااطلاع دارید ، به همین دلیل هیچی نگفتم !
که البته بچه ها حسابی شاکی بودند که چرا زودتر نگفتم… :دی

پی نوشت : اوضاع تقریبا بر وفق مراد است… خدا را شکر ! در حال حاضر در مشهد لنگر انداختیم !
پی نوشت : سال ۹۰ چند پست بیشتر ننوشتم ، الان که متن بالا رو خوندم میبینم نگارش اینجانب زیر خط فقر می باشد ! خدا توفیق قلم دکتر شریعتی بدهد ان شا الله تعالی… :دی

تولد روزنگار…

علیرضا — Fri, 24 Jun 2011 21:23:12 +0000

این روزها تولد فرزندم “MyDaYs.Ir” می باشد که حاصل ازدواجم با دنیای مجازی است ! :دی
پیش از این عزیز نو شکفته فرزندان دیگری نیز با نام های WithMySelf.Com و Lifemelody.ir و SpringBoy.Ir و … داشته ام که هر کدام به دلیلی تعطیل شد ، از فیلترینگ گرفته تا لو رفتن هویت واقعی اینجانب در این دنیای مخوف !
از اینها گذشته و تبریک تولد عزیز نو شکفته MyDaYs.Ir ، باید تمامی لحظات خرداد سال ۹۰ را در زندگی خودم ثبت کنم تا شاید در آینده با نگاه انداختن به خاطرات تلخ و شیرینش بدونم واقعا سختی کشیدم…
جای شما خالی ، یک فروند خاستگاری جالب انگیر داشتیم که پس لرزه های آن هنوز که هنوزه ادامه دارد و ان شا الله ختم به خیر می شود…
در این ماه چند سیلی از پدربزرگوارمان خوردیم که تا چند روز در شوک بودم ، پس از آن هم از دست چند دوست دلسوز به قدری کتک خوردم که تا چند روز گنجشک ها دور سر مبارکمان دور میزدند!
دو هفته پیش سفری به شهر شیراز و داراب داشتم که برادر عزیزتر از جانمان آقای “قلم” چند روزی میزبانمان بودند و واقعا خوش گذشت…
آخر هفته جاری هم سفری به نقاط مرکزی کشور و شاید مجددا شیراز داشته باشیم!

تکرار

علیرضا — Mon, 23 May 2011 12:33:13 +0000

اینروز ها انقدر عجیب هستند که در ۷۲ ساعت اخیر فقط ۴ ساعت خوابیدم و به پیشنهاد “ندا” که دیشب به شدت عصبی بودم قرار بود با یک چهارم قرص “الپرازولام” تا صبح بخوابم که دیدم فایده نداره و پس از خوردن یک فروند کامل فقط از ساعت ۲ شب تا پنج و نیم صبح تونستم بخوابم…
خوراک اینجانب این روز های زیر خط فقر میباشد که فکر می کنم کم کم استخوان هام در حال آب شدن است…
فردا چند فروند امتحان مهم دارم که از الان مشغول جمع کردن تمامی قوا برای ریختن یکسری مخ ها در فرغون می باشیم…
باشد تا رستگار شویم…
این روز های من دقیقا تکرار سه سال پیش و شرایط سختی بود که هیچ وقت به نتیجه نرسید…
و دوباره تکرار…

پی نوشت : “ندا” ، در گوشت رو بگیر می خوام اعتراف کنم ، یک ذره ، نه… دو ذره بیشتر خوردم اما تاثیر نداشت!
پی نوشت : آرام بخش ها هم برای درد های من دیگه تاثیری نداره…
پی نوشت : می خوام با پاک کردن اکانت فیس بوک کامل خداحافظی کنم… وقتی اسمی از فیس بوک میشنوم یا یادش می افتم نا خود گاه یک حس تنفر بهم دست میده… اینطوری به ارامش میرسم…
پی نوشت : دوست داشتم معرفیت کنم و افتخار کنم اما نخواستی…